Regering moet mensenrechten van mensen zonder papieren garanderen
Amnesty International in België roept, net als Vluchtelingenwerk Vlaanderen en tal van andere organisaties en individuen, de federale regering op om concrete stappen te nemen om de mensenrechten van mensen zonder wettig verblijf te garanderen.
De zeer zorgwekkende situatie van hongerstakers in Brussel plaatste het thema hoog op de politieke agenda en er moeten dringend oplossingen worden uitgewerkt, zowel op korte termijn als structureel.
Amnesty erkent het recht van staten om de binnenkomst en het verblijf van vreemdelingen op het grondgebied te reguleren. Een dergelijk beleid moet echter wel verenigbaar zijn met de internationale mensenrechtenwetgeving en-normen. Staten hebben namelijk de verplichting om de mensenrechten te beschermen van iedereen op hun grondgebied, ook van iemand zonder een wettig verblijf.
Hoewel alle mensen op de vlucht, asielzoekers en migranten het slachtoffer kunnen worden van mensenrechtenschendingen, lopen zij die een irreguliere status hebben een verhoogd risico op zulke schendingen en -misbruiken.
Zo ondervinden mensen zonder een wettig verblijf grote obstakels die belemmeren dat hun recht op arbeid, huisvesting, gezondheid en andere mensenrechten wordt gerespecteerd. Bovendien zijn ze niet of minder geneigd om hun rechten op te eisen uit angst om gearresteerd of uitgewezen te worden.
Amnesty International pleit voor een duidelijk, transparant en humaan regularisatiebeleid, gebaseerd op permanente en precieze criteria, waarbij ieder dossier individueel moet onderzocht worden. Daarover werden de jongste weken erg constructieve voorstellen gedaan die de kiemen van structurele oplossingen bieden. Gezien de buitengewone context die Covid-19 is, lijkt op korte termijn ook het toestaan van een tijdelijk verblijf nodig.
Als mensenrechtenorganisatie roepen we alle staten op om mensen zonder een wettig verblijf meer mogelijkheden te bieden tot regularisatie, zeker wanneer dit de meest logische manier is om hun mensenrechten te garanderen. Denk bijvoorbeeld aan slachtoffers van mensenrechtenschendingen of -misbruiken, of aan mensen die in een 'gecreëerde' irreguliere toestand worden gebracht door complexe, lange en dure verblijfsprocedures en door de organisatie van de arbeidsmarkt.
